Biflía Tískubloggsins, eða hin nýuppgötvaða gullna regla ástarsambands á milli manns og konu

Hola lovers,

Ég er um þessar mundir að skrifa sambandskaflann* í lífstílsbók minni. (Og mér finnst notabene réttast að upplýsa ykkur um nýjan vinnutitil. Hann er ekki lengur Lífstíllinn: Megranir, tíska, Bob & beikon, heldur ákvað ég í samráði við útgefendur mína að vera ögn óræðari og mínímalískari (því það er í tísku) og núverandi vinnutitill er því einfaldlega Hola, lovers.)

Ég myndi ekki ganga svo langt að segja að sambandskaflinn hafi beinlínis vafist fyrir mér, en flestir vita að sambönd eru flókin. En þau eru jafnframt lífsnauðsynleg öllum sem ætla að koma sér á framfæri og öðlast góða stöðu í lífinu.

Um þau gilda margar, flóknar og óskrifaðar reglur. Mér vitanlega hefur enginn reynt að festa þær niður á blað áður og því er ég sannarlega að vinna frumkvöðlaverk fyrir mannkynið einsog það leggur sig (að ógleymdum mannfræðingum framtíðarinnar (sem munu vafalaust þakka mér óeigingjarnt starf mitt og hafa nafn mitt í hávegum löngu eftir að daga mínir eru taldir (og ef ég verð heppin munu þeir jafnvel nefna gallabuxnategund í höfuðið á mér (einsog þeir gerðu fyrir annan (og síðri) mannfræðing)))) og raunar er það hin mesta hneisa að mér hafi ekki að fyrrabragði verið boðin ritlaun í síðustu úthlutun Launasjóðs íslenskra blogglistamanna.

En í sambandskaflanum fjalla ég einnig töluvert um ástarsambandið á milli manns og konu. Það er víðfemt efni og sannarlega af mörgu að taka. En þarsem ég er ekki að frumsemja efnið, heldur er ég, einsog ég nefndi hér að ofan, að rita niður áður óskrifaðar samfélagsreglur, þá vil ég síður líta á mig sem höfund þessa kafla. Hlutverk mitt er frekar í átt við loftnet sem fangar ósýnilegar bylgjur andrúmsloftsins (sem eru þrátt fyrir allt til staðar, þó þið auðnuleysingjarnir komið ekki auga á þær) og þýðir þær yfir í ómþýða tóna í útvarpstæki; yfir í eitthvað sem jafnvel almúgamaður eða -kona fær skilið.

Eiginlega mætti líta á kaflann sem Biflíuna sjálfa, og mig sem Móses (þó ég hefði aldrei klæðst svona ógeðslegum kufli ótilneydd), en hann fann einmitt steintöflurnar með guðs orði og færði þær niður af fjallinu, og til fólksins. Eða, svo ég noti aðra myndlíkingu (sem þið skiljið kannski betur); Ég er líktog hinn nafnlausi ritari sem festi guðs orð niður á bókfell, svo fólk gæti notið þess um aldir alda.

Það ætti því ekki að koma ykkur á óvart, lesendur kærir, að ég hafi komist að því að sambandskafli minn, líkt og Biflían sjálf, hverfist um eina setningu sem bæði súmmerar upp efni verksins í heild sinni en vísar jafnframt útfyrir sig um leið. Því Biflían, og jafnvel hið kristna siðferði einsog það leggur sig, kristallast í einni setningu; Gullnu reglunni, sjá nánar hér.

Í skrifum mínum hef ég nefnilega komist að því að sambandskafli lífstílsbókar minnar, og hið sambandslega ástarsiðferði á milli karls og konu, kristallast einnig í einni setningu**. Hún er:

Vertu undirgefin, annars verður þú yfirgefin.

xoxo
-h

*Sambandskaflinn er ætlaður konum til aflestrar. Karlmenn þurfa, eðli málsins samkvæmt, aldrei að sýna undirgefni.

**Konur, ekki halda að þessi setning nægi ykkur til að þóknast karlmanninum í lífi ykkar.
Til þess að tryggja farsælt ástarsamband við karlmann þurfið þið að kaupa bókina mína.

ÞAÐ ER EKKI BANAL AÐ BIÐJA UM ANAL, eða: Hvernig ég lærði að slaka á og skilja að gat er gat er gat. - gestapóstur

Hola lovers,

Þarsem síðasti gestapóstur hans Pylz vakti svona mikla lukku þá hefur hann, eftir fjölmargar áskoranir lesenda, sent inn nýjan. Að þessu sinni tekur hann að sér að veita kvenkyns lesendum síðunnar sambandsráðleggingar um það hvernig á að þóknast karlmönnum.

Þannig að ef þið viljið ekki að mennirnir ykkar fari frá ykkur eða haldi framhjá, þá held ég að ykkur sé hollast að fylgja þeim. Því hér að neðan skrifar alvöru karlmaður og einsog þið vitið þá hafa alvöru karlmenn alltaf rétt fyrir sér.

xoxo
-h

***

Ef það er eitthvað sem stelpur telja heilagra en vinkonuna á sér þá er það afturendinn á þeim. No offence, en stundum held ég að konur hafi tekið þessa “my body is a temple” pælingu aðeins of langt.

Við karlmenn erum nú einu sinni þannig gerðir að við erum með meiri kynhvöt en konur. Okkur nægir ekki eitt gat á einni konu. Munnmök eru blessunarlega orðið frekar beisikk dæmi í dag, en því miður er ekki hægt að segja hið sama um endaþarmsmök. Og við karlmenn erum líka frábrugðnir konum að öðru leyti: Við erum landnemar. Við viljum sigra ný lönd, kanna þau til þaula og drottna yfir þeim. Þessa áhrifa má gæta víða: Karlmenn fundu Ameríku - Kristófer Kólumbus og Leifur heppni. Karlmenn urðu fyrstir á tunglið – Neil Armstrong og hinn gaurinn sem enginn man hvað heitir. Karlmaður sigraði heiminn – Rocky Balboa. Karlmaður uppgötvaði geislavirknina - John Radium. Hvort sem við erum að leita nýrra landa, finna upp frábæra hluti, byggja upp stórveldi eða banga chicks, þá erum við alltaf að sigra nýtt land og eigna okkur það.

Karlmaður fann Ameríku.

Karlmaður steig á tunglið.

Karlmaður sigraði heiminn.

Karlmaður uppgötvaði geislavirkni.

Hvers á karlmaðurinn að gjalda hér?

Það er því sorglegt að vita til þess að þarna úti séu konur sem neiti manni sínum um endaþarmsmök og þar af leiðandi rétti sínum sem karlmanni. Það er ekkert jafn grimmilegt og að neita sönnum karlmanni um að fullkanna yfirráðasvæði sitt! Viljið þið ekki alveg eins skera undan okkur og geyma gripinn í krukku á stofuborðinu?!? Innlitútlit sagði það nefnilega svo lækkert við hliðina á kristalsblómavasanum!!!!!
Þess vegna neyðast margir okkar út í framhjáhald eða til að slíta sambandinu, þó það sé kannski fínt að öðru leyti. Málið er að ef Guð er til þá er hann ekki galinn gæji, því hann hugsaði fyrir ofhlaðinni kynhvöt karla (og ef hann er plat þá er þetta ágætis frammistaða af hendi náttúruvalsins). Konur eru nefnilega með alveg þrjú göt og algjör synd að sóa einu þeirra. Í raun mætti kalla það crime against nature, eins og að neita höfrungi að synda um hafið eða ungum fola að hlaupa frjáls um.

Það sem þú, sem kona, verður að spyrja þig að er hversu mikið þú ert tilbúin að leggja á þig til að viðhalda sambandinu og forðast það að verða einmana piparjúnka sem enginn vill horfa á, hvað þá snerta. Hvað er svona hræðilegt við snöggan bakgarðssprett? Er það heimsendir?

Málið er að konur leggja á sig allskonar þjáningu „ástarinnar“ vegna, og ber þar næst að nefna barnsfæðingar. Ég meina, pælið í þessu í smástund: Konu finnst ekkert mál að rústa á sér stinnum maganum, fitna svo um munar, safna ógeðslegri appelsínuhúð (sem fer ekki sama hvað!) bara til þess að geta ungað út einu barni í veröld sem þarf að kljást við offjölgunarvanda á heimsvísu. Miðað við það, er þá of mikils mælst að þola nokkurra mínútna óþægindi (herramenn eru snöggir af ef konan kýs!) til að veita elskhuga þínum ánægju og bjarga sambandinu? Setjið þetta í samhengi gott fólk! Kræst!

Þess vegna skulið þið sýna manni ykkar skilning þegar hann biður þig um að kanna nýtt land í svefnherberginu. Víkkaðu sjóndeildarhringinn. Sjáðu hlutina í röklegu samhengi. Ég veit að það er erfitt fyrir þig, en þetta er engin ástæða til þess að láta tilfinningarnar hlaupa með sig í gönur. Og minnum okkur á að það er einmitt út af óþarfa tilfinningasemi sem konur voru ekki fyrstar á tunglið eða fyrstar til þess að uppgötva geislavirknina.

hvernig á að fá dömuna til að kyngja - gestapóstur

Ji, lovers, haldiði að Tískublogginu hafi ekki bara verið að berast þessi dásamlegi gestapóstur rétt í þessu.

Það er svo langt síðan hér hefur birst efni sem höfðar til karlkyns lesenda síðunnar þannig að ég ákvað bara að skella honum inn með det samme.

xoxo
-h

***

Sælir!

Pylzenegger heiti ég AKA Los Pylz de la Grande AKA Prullarinn AKA Stykki, Alpha-male og lífskúnster extraordinaire. Eftirfarandi grein var pöntuð af hinni afbragðsgóðu vefsíðu menn.is og birtist þar innan skamms, en ég vildi hafa frumbirtingu á bestu lífstílssíðu landsins; Tískublogginu.

HVERNIG Á AÐ FÁ DÖMUNA TIL AÐ KYNGJA

Allar konur elska sæði. Sumar þeirra vita það bara ekki enn. Kannski er það því þær eru hræddar við að smakka eða hafa einhverja óútskýranlega klígju þegar kemur að ástarvessum. Þetta er synd því ekkert er jafn óaðlaðandi og ÓÞOLANDI eins og þegar stelpan vill ekki fáða uppí sig eða framan í sig í hita leiksins. Það er næstum því jafn pirrandi og að þurfa að nota smokk. Sæði er ekki eitrað. Sæði er ekki hættulegt. Til hvers að standa í þessu ef það á ekki að gera þetta almennilega?! En ekki örvænta, því það er hægt að sannfæra hvaða konu sem er að þitt sæði sé æði með aðeins örfáum skrefum:


1. Segðu henni að sæði sé nærandi fyrir húðina
Allar stelpur eru útlitsdýrkendur og þar af leiðandi ógeðslegir sökkerar fyrir fegurðartrixum. Þetta ber að notfæra við hvaða tækifæri sem er, og þrá þín eftir almennilegu feisjali er einmitt vettvangurinn til þess.
Gott er að byrja á því að minnast kæruleysislega á að [aðlaðandi módel] eða [Hollywood celeb] hafi sagt í viðtali við Vogue eða á E-channel að hún nýtti hverja sæðisgusu sem andlitsáburð – og að það sé leyndardómurinn á bak við óaðfinnanlega húð hennar. Þegar hún spyr þig hvernig þú vitir það skaltu segja að þú hafir séð einhverja gellu læka bleikt.is grein á feisbúkk. BI-WINNING!

2. Laumaðu sæði í matinn hennar
Þetta gæti verið svoldið vesen því konan eldar undantekningarlaust. En von kemur í búningi óvinar alls sem gott er: Femínasistanum. Áhrif femínasisma gætir víða, og like it or not þá eru flestar konur sökkerar fyrir því þú reynir að hjálpa til í eldhúsinu. Þú verður að passa þig vel að hún fari ekki að treysta á að þú hjálpir reglulega til. Til að berjast á móti þeirri þróun er kjörið að brenna matinn við og við, viljandi eða óviljandi.

Það gengur ekki að rúnka sér beint í matinn nema þú sért leiftursnöggur að fáða, þar sem konan fer aldrei lengi frá eldavélinni. Þú verður líka að passa þig á að sprulla ekki í eitthvað sem þú gætir étið – því það væri fokking ógeðslega hommalegt. Mér hefur gefist vel að gjósa í salatdressinguna – því salat er fyrir konur og homma, eða safna í litla krukku eða brúsa og dreifa yfir diskinn hennar þegar hún sér ekki til. Ef þessi leið er farin er best að lauma þessu út í bústið hennar á morgnanna. Ef hún étur eitthvað annað en búst á morgnanna þá skaltu dömpa henni strax áður en hún fær appelsínuhúð og verður viðbjóðsleg. Þetta krefst ninjahæfileika en á móti kemur að árangurinn skilar sér næstum samstundis. Hún venst bragðinu og tengir það við ljúffengan mat.


3. Fáðu það „óvart“ uppí hana
Mjög beisikk en getur verið áhrifaríkt. Æfðu pókerfeisið (kemur sér vel á pókerkvöldum – BI-WINNING aftur!) og láttu ekki á sjá þó þú sért nálægt því að fá það. Lykilatriði er að gæta að öndun og andlitssvip. Þú mátt alls ekki virðast sem þér leiðist þetta eða þetta sé ekki gott (nema það sé raunin, en það er efni í allt aðra þjálfunargrein), því það virkar letjandi fyrir hana. Síðan, á einmitt réttu augnabliki þá BÚMM! læturðu gossa. Reynsla mín hefur sýnt að flestar konur láta sig bara hafaða og kyngja og komast þannig að því að þetta er ekkert hræðilegt. Aðrar taka upp einhverja klígjustæla en eftir annað eða þriðja skiptið sem þú „óvart“ sprullar upp í hana verður hún orðin vön því.

brothætt sjálfsmynd karlmanna

Hola lovers,


Ég vona að þið afsakið bloggleysið, en sannleikurinn er sá að ég hef verið iðin við að skrifa lífstílsbókina sem kemur út í haust, og það er bara þannig að þegar maður hefur mikið að gera við að raka sig að neðan, blogga, skoða sig í spegli og skrifa bók þá verður bara eitthvað undan að láta og því miður var það bloggið (afþví ég kann að forgangsraða).

En í lífstílsbókinni fjalla ég einmitt töluvert um brothætta sjálfsmynd karlmanna og varð því glöð þegar ég rakst á þessa grein, því höfundur hennar er á svipuðum slóðum í hugvekju sinni og ég er í minni lífstílsbók.

Því þó karlmenn séu nær undantekningarlaust sterkari, gáfaðri og hæfileikaríkari en kvenfólk, þá eru engu að síður dæmi um það að sjálfsmynd þeirra sé í öfugu hlutfalli við atgervið.

Og þá kemur það í hlut kvenna að taka saman höndum og styrkja hana.

Hún Klara Egilson hittir nefnilega naglann á höfuðið í grein sinni þegar hún skrifar: „Þú mátt aldrei vera sterkari en hann. Það gerir bara lítið úr manninum.“

Eiginlega er það sárara en tárum taki að hún finni sig knúna til að leggja áherslu á þessa staðreynd sem ætti að vera viðtekin sannindi, en ætli það að hún telji þörf á því að taka þetta sérstaklega fram sýni ekki bara að enn er rík ástæða til að brýna þetta fyrir ungum og óreyndum konum sem hafa ekki fengið nægilega gott uppeldi (og við þurfum að horfast í augu við þá nöturlegu staðreynd að því miður eru til stúlkubörn sem eru aldar upp af geðsjúkum einstaklingum sem innræta þeim annan og verri hugsunarhátt (en ég bið ykkur að hafa í huga að ekki er við stúlkurnar sjálfar að sakast, heldur foreldra þeirra (og að vissu leyti samfélagið (og þar með okkur sjálf, fyrir að láta þennan ósóma sem femínisminn er viðgangast (þannig að lítið í eigin barm, áður en þið dæmið))))).

En styrkur felst í ýmsu, s.s. ósérhlífni, hæfileikum, heiðarleika, hárri stöðu, gáfnafari, kímnigáfu og svo mætti lengi telja. Það er því óhætt að slá því föstu að í greininni hafi Klara ekki eingöngu átt við líkamlega yfirburði og því má heimfæra tilvitnunina í Klöru yfir á flest allt sem jákvætt má telja í fari manneskju.

Ég finn mig knúna til að leggjast á sveif með Klöru og brýna eftirfarandi fyrir kynsystrum mínum, og sérstaklega saklausum fórnarlömbum kvenrembunnar (femínismans):

Konur skulu ávallt gæta þess að vera ekki gáfaðri, hæfileikaríkari, heiðarlegri, fyndnari eða hærra settari en karlmenn í kringum þær, og fyrir alla muni skulu þær forðast að vera með hærri laun en þeir.

Því það gerir bara lítið úr manninum.

xoxo
-h

32 atriði til að mér líki við þig - gestapóstur

Hola lovers,

Enn er á huldu hvaða kosti kettlingar þurfa að
hafa svo Poetrix líki við þá.

Það er aldeilis hvað honum Poetrix hefur tekist að blása mörgum andann í brjóst með pistli sínum „23 atriði til að mér líki við þig“, sjá hér.

Greiningardeild Tískubloggsins og lesandi sem stendur ekki á sama skylmdust eftirminnilega hér á Tískublogginu um greinina og voru ekki á eitt sáttir um hvernig ætti að túlka þennan margræða pistil.

Ekki hefur enn fengist niðurstaða í það mál, og nú hefur Tískublogginu borist önnur hugvekja frá athugulum lesanda, sprottin af lestri hans á umræddri grein, og lesandi telur (og ég er sammála honum í því) að hugvekjan eigi mikið erindi við kvenkyns lesendur Tískubloggsins. Því þegar gæta á þess að hafa möguleikana á því að þóknast karlmanni ætíð í hámarki er gott að fá stöku sinnum karllegt innsæi.

Ég býð Leiðinlega Gaurinn því hjartanlega velkominn á Tískubloggið, og hvet þá lesendur sem vilja kynnast honum betur að líta við á Facebook-síðu hans hér (þó hún sé ekki jafn flott og mín).

xoxo
-h

***

32 atriði til að mér líki við þig

Eftir að hafa lesið marga pistla um samskipti kynjanna (meðal annars þessa snilld) hef ég ákveðið að gera lista yfir atriði sem eru nauðsynleg til þess að mér eða karlmönnum með standarda yfirleitt líki við þig.

1. Þú mátt ekki vera tannlaus (verður helst að vera með alveg slatta af tönnum).

2. Feitar stelpur eru no-no. Sérstaklega stelpur sem eru feitar en halda að þær séu grannar.

3. Enga anorexíusjúklinga takk fyrir.

4. Mátt ekki vera holgóma.

5. Ekki klæða þig illa þegar það er kalt úti, merki um lauslæti og heimsku.

6. Enga pýromaniacs. Hata þegar stelpur kveikja í húsinu mínu þegar ég er sofandi.

7. Mátt ekki vera með yfir 7 í meðaleinkunn á samræmduprófunum (eða sambærilegum prófum).

8. Þú verður að hafa klárað grunnskóla (tjaaa eða vera á góðri leið með það).

9. Engar stelpur sem muna eftir því þegar Selma náði 2. sæti í Eurovision.

10. Verður að kunna að elda. Það er ekkert vandræðalegra en kona sem kann ekki að sjóða bjúgu.

11. Mátt ekki halda með fótboltaliði, svo við förum ekki að rífast þegar ég rústa þér í Fifa.

12. Mátt ekki geta unnið mig í Fifa.

13. Engar rauðhærðar stelpur, genagallar eru fráhrindandi.

14. Enga kripplinga heldur.

15. Mátt ekki vera andfúl.

16. Líkamstjáning skiptir öllu máli, ég vil stelpu sem segir með líkamstjáningu að hún geti keyrt vörubíl.

17. Mátt samt alls ekki vera vörubílstjóri.

18. Engar pólitískar skoðanir takk.

19. Helst engar skoðanir.

20. Ef hún er með of margar tær er það kostur, svo lengi sem þær eru ekki fleiri en fjórtán.

21. Sundfit milli tána er samt algjört turn off.

22. Skúffukjaftur er vel þeginn, en eðlileg haka sleppur líka.

23. Mátt ekki eiga fleiri vini en ég á facebook.

24. Ef hún er alkahólisti er það kostur, svo lengi sem það bitnar ekki á mér.

25. Mátt ekki eiga krakka. Einn sleppur ef hann er stilltur og ófatlaður.

26. Enga pýrómaníska fyrrverandi, hata þegar fyrrverandi kærastar kveikja í húsinu mínu.

27. Helst enga lifandi foreldra, þá eru færri matarboð.

28. Mátt ekki hafa neina drauma né þrár. Engar undantekningar.

29. Mátt ekki vera með krókódílaskinn, það er svo ógeðslegt viðkomu.

30. Ef þú ert bóndi eða átt fleiri en tvö húsdýr þá vil ég ekki sjá þig.

31. Engar mellur, það er að segja stelpur sem hafa þegið peninga fyrir kynlíf.

32. Enga femínista, ég hef ekki tímann til að temja þá.

Og svo framvegis. Þessi listi er augljóslega ekki tæmandi heldur einungis það sem ég man eftir í fljótu bragði. Sumt er svo auðvitað bara almenn skynsemi t.d. rottuþvottur.

- Leiðinlegi Gaurinn

þá er þetta komið á hreint, þakka ykkur fyrir

Hola lovers,

Mikið var ég ánægð að lesa þessa grein, því hún rennir enn frekari stoðum undir þá kenningu sem ég hef lengi haft um vináttusambönd temmilega aðlaðandi gagnkynhneigðra karla og kvenna; Þau eru ekki til!

Aldrei í veraldarsögunni hafa karl og kona geta verið vinir, nema annað (eða helst bæði) séu feit, náskyld, samkynhneigð eða eigi við einhverskonar fötlun að stríða. Greinarhöfundur vitnar í ekki ómerkara fólk en sálfræðinga- og geðlæknastéttirnar einsog þær leggja sig, og svo veitir hún hugsanlegum andmælendum sínum náðarhöggið með því að vitna í Sex and the City, biblíu okkar og komandi kynslóða.

En ástæðan fyrir því að karlar og konur geta ekki verið vinir eru einfaldlega sú að „strákurinn verður frústreraður yfir því að ná aldrei lengra, þora aldrei að segja neitt og þess vegna getið þið ekki verið “vinir” lengur.“

Greinarhöfundur bendir réttilega á að einu mögulegu afsakanirnar fyrir því að eiga vin af gagnstæðu kyni sé ef téður vinur er „ættingi, samkynhneigður eða með 50 aukakíló“. Ég myndi þó persónulega bæta „fötlun“ við listann.

En greinin útlistar annars af miklu listfengi ástæðuna fyrir því að ég hef alltaf krafist þess að þyngdar- og hæðarmæla persónulega allt kvenfólk sem kærastinn umgengst, og ef þær fá lægri BMI-stuðul en 30, þá set ég blátt bann við því að hann umgangist þær. Ef þær aftur á móti standast þyngdarkröfur mínar þá fletti ég þeim og kærastanum upp í Íslendingabók og geng úr skugga  um að þær séu skyldar honum í a.m.k. 4. ættlið. Auk þess bið ég þær að leggja fram nýlegt örorkumat sem sýnir að þær séu 30% öryrkjar hið minnsta.

Hið sama gildir um vinnufélaga af gagnstæðu kyni. Karlar og konur geta einfaldlega ekki unnið saman með góðu móti, nema þau stundi saman kynlíf í hjáverkum. Þið sjáið hvernig fór fyrir ABBA, um leið og þau urðu bara „vinir“.

Ykkur er  heillavænlegast að hafa þetta í huga, lesendur kærir, í lífsins ólgusjó.

xoxo
-h

hollráð handa kvenþjóðinni

Hola lovers,

Einsog þið vitið þá leggur Tískubloggið sig fram um að ráðleggja konum hvernig þær eigi að hugsa og hegða sér til þess að líkurnar á því að þóknast karlmanni séu ávallt í hámarki.

Því vil ég benda kvenkyns lesendum mínum á þennan afar nytsama pistil. Það var nú aldeilis kominn tími til að einhver karlmaður léti heyra í sér og benti kvenþjóðinni á hvað hún gæti bætt í fari sínu. Listinn telur 15 atriði, og er það vel. Þó eru þau að mínu mati mismikilvæg og ég vil því sérstaklega draga fram þrjú atriði sem þessi ónefndi maður tæpir á og ræða þau frekar. Því höfundur listans talar undir rós, en þessi atriði geta skipt sköpum í þeirri flóknu list sem felst í því að þóknast karlmanni, og því tel ég það afar, afar mikilvægt að lesendur mínir átti sig vel á því hvað hann á við og misskilji ekki neitt.

Fjórði liðurinn sem þessi ágæti maður nefnir er „Alvarleiki / Húmorsleysi“. Þarna bendir hann konum á að þær eigi að hafa húmor fyrir sjálfum sér. Með þessu á höfundur við að þú átt að sýna honum þá sjálfsögðu kurteisi að hlæja að öllum bröndurunum  hans, þó þeir séu á þinn kostnað, þér finnist þeir kannski niðrandi í þinn garð eða hreinlega ekki fyndnir. Karlar eru nær undantekningarlaust miklu gáfaðri en konur, þeir hafa miklu háþróaðra og næmara skopskyn, og því er óhætt að draga þá ályktun að ástæðan fyrir því að þér finnist brandarinn ekki fyndinn sé hreinlega sú að þú skilur hann ekki. Höfundur er meira að segja svo vænn að koma með dæmi um brandara sem þér á að finnast fyndinn, en í honum gefur hann í skyn að kvenkynið hafi lítið þróast í gegnum árin. Fyrstu viðbrögð þín eru ef til vill þau að brandarinn sé niðrandi í þinn garð og jafnvel kvenþjóðarinnar allrar, og þig langar ekki að hlæja að honum, en í raun þá skilur þú ekki húmorinn í honum. Þetta er hárfín kaldhæðni. Lestu brandarann aftur og aftur og ef þú skilur hann ekki enn þá skaltu lesa þetta hér.

Skólabókardæmi um femínista.

Áttundi liðurinn „Kvenremba (Femínisti?)“ bendir á þá augljósu staðreynd að enginn nennir að púkka uppá kvenrembur, a.k.a. femínista. Enda eru þær, einsog höfundur listans bendir réttilega á, „bitrar og gramar konur sem þrá fátt heitar en að sjá karlmenn hengda upp á millifótakonfektinu“. Að auki eru þær ógeðslegar, ljótar, leiðinlegar og loðnar konur sem eru alltaf með einhvern uppsteyt og leiðindi. Þær geta aldrei slakað á og eina ástæðan fyrir því að þær kalla sig femínista er að sú að þær leggja hatur á karlkynið einsog það leggur sig afþví að enginn vill sofa hjá þeim. Og, einsog höfundur nefnir, ef að þær væru alvöru jafnréttissinnar þá myndu þær að sjálfsögðu hætta að beita sér fyrir kvenréttindum og í staðinn fara að berjast fyrir réttindum karla þarsem á þá hallar.

Í fimmtánda og síðasta liðnum, „Kynlífsbann“, nefnir höfundur hina óskráðu reglu sem ríkjandi er í okkar samfélagi varðandi kynlíf, og hún er sú að það eru í raun bara ein réttmæt ástæða fyrir því að kona megi neita manni sínum eða kærasta um kynlíf. En það er einungis „þegar karlmaður er vondur við konuna sína (ofbeldi eða framhjáhald)“. Annars á hann fullan rétt á því að hafa aðgang að líkama þínum þegar honum hentar, „því ófullnægður karlmaður er ósáttur karlmaður“. Það skiptir engu þótt þú sért þreytt, pirruð eða með hita og niðurgang. Ef þú vilt halda í manninn þinn er eins gott að þú bítir á jaxlinn, því einsog höfundur listans bendir á þá ert þú „ekki sú eina í heiminum með leggöng og munn“.

Ég segi amen við því, bróðir!

xoxo
-h

lexía dagsins: málamiðlun

Hola lovers,

Margir lesendur hafa verið að velta fyrir sér hvernig samband mitt og kærastans gengur eiginlega upp þarsem við séum svo ólíkir einstaklingar. Og það er alveg rétt hjá ykkur, kæru lesendur. Ég og kærastinn erum mjög ólík.

Þar til nýverið vorum við í ólíkum blóðflokkum.
Ég er hávaxin og sterkbyggð á meðan hann er lítill og pervisinn.
Hann fílar Star Wars en ég fíla Star Trek.
Hann hélt með Alien en ég með Predator í Alien vs. Predator.
Hárið á honum er einsog hland á litinn á meðan mitt er svart og mjúkt einsog nóttin.
Ég fíla hveitibjór en hann vill frekar rauðvín.
Ég er einn af stofnfélögum Mensa á Íslandi á meðan kærastinn telst í besta falli meðalgáfaður.
O.s.frv.

En samt gengur samband okkar upp.
Og þið veltið fyrir ykkur, afhverju?

Svarið er málamiðlun.

Blóðskipti kærastans eru t.d. gott dæmi um málamiðlun í okkar sambandi. Við gátum ekki hugsað okkur að mega ekki borða sama matinn og þurfa jafnvel að vera í fjarbúð vegna ósamræmanlegra lífstíla svo við ákváðum að hann skyldi skipta yfir nýjan (og miklu, miklu betri) blóðflokk.
Og þegar við horfðum á Alien vs. Predator þá ákváðum við að hvorugt okkar mætti hvetja kappa sinn upphátt, heldur bara í hljóði. Við lofuðum hvort öðru líka að ræða myndina aldrei eftir að henni lauk.
Kærastinn fær ekki að koma með mér á fundi í Mensa, en hann fær að sitja fyrir utan og lesa Andrésblöð á meðan ég ræði við andlega jafningja mína.

En málamiðlanir eru ekki alltaf auðveldar. Oft er erfitt að finna lausnir sem báðir aðilar eru sáttir við, og því miður þá verður raunin stundum sú að annar aðili þarf að gefa meira eftir í samningaviðræðunum. (Og þegar annar samningsaðili er í Mensa en hinn rétt slefar uppí meðalgreind þá getið þið eflaust gert ykkur í hugarlund hver þarf oftar að láta í minni pokann. En ekki dirfast til að dæma mig. Ég lifi eftir kenningum Darwins, og mantran mín er raunar: „Hinn hæfasti mun sigra“. Það er vísindaleg staðreynd. (Og ég er viss um að þið eruð samstundis farin að sjá eftir því að hafa hætt ykkur útí rökræður við mig. Eruð þið félagar í Mensa? Hélt ekki. (En það er ég hinsvegar.))) En listin við málamiðlanir er að finna lausn sem báðir aðilar geta sætt sig við, þó allir séu ekki fullkomlega sáttir.

Þið munið eflaust öll eftir því þegar ég fór í legnám í sumar. Þegar ég viðraði hugmyndina fyrst við kærastann þá varð úr því svo stórt rifrildi að ég hélt við myndum ekki lifa það af sem kærustupar. Þessi litla uppástunga mín varð samlífi okkar næstum því banabiti.
Því við vorum algerlega ósammála.
Ég vildi fara í legnám afþví að ég gat ekki hugsað mér að þurfa að ganga með barn og gefa brjóst og mega ekki drekka kokteila í meira en ár. Og ég tala nú ekki um hvernig meðgangan myndi fara með hinn annars fullkomlega fullkomna líkamsvöxt minn. Kærastanum fannst vert að fórna honum til að koma nýju lífi inn í heiminn og tryggja framgang tegundarinnar (þarna náði hann mér næstum því, því hann veit að Darwinismi er mín trúarbrögð), en ég var fljót að hugsa og benti honum á að það væri miklu betra að ættleiða bara. Því það væri ekki eingöngu í tísku, heldur gætum við líka valið okkur barn og skilað því ef við fíluðum það ekki og hinn fullkomni líkamsvöxtur minn myndi ekki bera skaða af, við gætum bæði fengið okkur kokteila, allir yrðu sáttir og framgangur tegundarinnar jafnframt tryggður.

En þá játaði kærastinn raunverulega ástæðu þess að hann vildi ekki að ég færi í legnám. Hann gat nefnilega ekki hugsað sér að jafn háþróuð vera og ég myndi ekki fjölga sér. Honum fannst tilhugsunin um að genin mín myndu ekki fá að lifa áfram í einhverri mynd eftir minn dag óhugsandi. Og svo spilaði hann út trompinu: Hvort ég hefði leitt hugann að því hvað það að neita náttúrunni um genamengi mitt myndi vera stórt högg fyrir þróun okkar sem tegundar?

Hann Darwinaði mig og ég var orðlaus um stund.

Svo fann ég málamiðlun; Við frystum eggin mín og létum fjarlægja legið.

Þannig að annað hvort munum við fá staðgöngumóður til að ganga með barn mitt og einhvers ákjósanlegs sæðisgjafa (við kærastinn vorum bæði sammála um að hans gen stæðust einfaldlega ekki samanburð við mín og yrði hann líffræðilegur faðir afkvæma okkar væri ákveðin hætta á því að erfðaefni hans myndi „saurga“ mitt) eða við myndum einfaldlega klóna mig þegar tæknin yrði fyrir hendi.

Og þetta, lesendur kærir, kalla ég málamiðlun.

Verði ykkur að góðu.

xoxo
-h

Gestapóstur - I‘m Just Not That Into You

Tískublogginu er ánægja að færa ykkur nýjasta gestapóstinn. Fanney Mango er sérlegur sambands- og kynlífssérfræðingur tískubloggsins og hún veit sko hvað hún syngur - trúið mér.

Ég ætla að kynna ykkur fyrir litlum leik sem finna má á síðu Oxbridgesex (http://oxbridgesex.blogspot.com/) upp úr bókinni He‘s Just Not That Into. Reyndar sá ég einhvers konar útgáfu af honum í How I Met Your Mother en þá var hann notaður sem áminning, viðvörun eða æfing, ekki í eins jákvæðari merkingu. Ég veit auðvitað ekki hvort hægt sé að kalla þennan leik „jákvæðan“. Allavega er hann ekki erfiðari en það að maður á að skrifa niður allt það sem er að fyrrverandi kærustunum. Hér er til dæmis minn listi:

• Tómas – barnaperri.
• Karl – selur konur.
• Krúsi – vildi bjóða mér í jólamat til foreldra sinna eftir tveggja daga samband. 
• Tinni – bara í listfræði af því hann komst ekki í LHÍ og er með asnalega hárgreiðslu. Og lítið typpi.
• Stóri Feiti – laug að hann vildi opið samband af því ég vildi það, sem auðvitað endaði illa.
• Mjallhvít – er kona.
• Tígri – of mikill player (sem er nokkuð þegar það kemur úr mínum munni).
• Putti – skápahommi.

Í How I Met Your Mother skrifaði Ted sér áminningu um af hverju hann vildi ekki vera með fyrrverandi kærustum því hann vissi að einn daginn myndi hann fá löngunina í þær aftur. Það á reyndar ekki við um alla hér á listanum, jú kannski fyrir utan Karl og Tígra. Úff, þeir voru góðir. Reyndir þegar kom að kynlífinu. En nú man ég að Karl er pimp og Tígri of rúmglaður. Svo ég læt þá vera.

Hvet allar konur til að gera samskonar lista. Það þarf ekki að vera sá eini sem er „not that into you“. Passið bara að þeir sjái hann ekki.

-Fanney Mango

hvernig kærastinn hætti að vera í hommalegum blóðflokki og varð übermensch einsog ég

Hola lovers,

Fyrirspurnum hefur rignt inn varðandi blóðskipti kærastans og ekki síst hversvegna við ákváðum að hann skyldi skipta um blóðflokk frekar en ég.

Ástæðurnar eru nokkrar.

Blóðflokkurinn hefur mikil áhrif á persónuleika og atgervi einstaklings. Kærastinn var í A-flokki en ég er í O-flokki. Við kynntum okkur kosti hvers blóðflokks mjög vandlega á þessari síðu, en þar kemur fram að ítarlegar rannsóknir hafi leitt í ljós að fólk í A-flokki sýni eftirfarandi persónueinkenni:

The Type A genetic disposition favor a structured, rhythmic, harmonious life, surrounded by a positive, supportive community [...] type As have a naturally high level of the stress hormone cortisol and produce more in response to stressful situations[...] Type A´s most often described themselves in ways related to the following characteristics: sensitive to the needs of others, good listeners, detail oriented, analytical, creative and inventive. 

 Einstaklingar í O-flokki hafa aftur á móti þessa eiginleika:

The type O ancestral prototype was a canny, aggressive predator. Aspects of the Type O profile remain essential in every society even to this day – leadership, extroversion, energy and focus are among their best traits. Type O’s can be powerful and productive [...] Type O’s most often described themselves in ways related to the following characteristics; responsible, decisive, organized, objective, rule-conscious, and practical. [...] Type O’s also scored significantly higher than the rest in “sensing” – using the 5 senses to gather information, and in the sensing-thinking combination, indicating that they are more detail and fact oriented, logical, precise and orderly. “I believe that the tendency to sense and get facts right stems from the inbred hunter-gatherer need to observe and accurately assess the environment in order to insure survival.” Says D’Adamo.

Fólk í O-blóðflokki eru s.s. herská rándýr, metnaðarfullir og valdamiklir leiðtogar sem eru með háþróaðri skilningarvit en aðrar (og þarf ég nokkuð að segja það? (óæðri)) mannverur, á meðan fólk í A-blóðflokki eru úttaugaðir hippar.

Í ljósi þessara upplýsinga er ekkert skrýtið að ég hafi alltaf haft yfirhöndina í samskiptum mínum við kærastann. Ég er líka kaldrifjað rándýr með afar háþróuð skilningarvit á meðan hann var (horfumst bara í augu við það, kæru lesendur) beisiklí taugaveiklaður hommi.

En það er ekki nóg með að atgervi fólks í O-blóðflokki hafi yfirburði á allan hátt, heldur er mataræðið sem hentar okkur líka miklu, miklu, miklu betra.

Fólk í A-flokki á að borða grænmeti og sojaprótein og hráfæði, og eins mikið organískt og mögulegt er, sem rennir óneitanlega enn fremur stoðum undir þá kenningu mína að A-blóðflokkurinn sé hommalegasti blóðflokkurinn af þeim öllum.

En fólk í O-flokki á hinsvegar að borða KJÖT og ekkert helvítis hveiti.

Í ljósi þessara staðreynda ákváðum við augljóslega að það væri betra fyrir alla ef það yrði kærastinn sem myndi skipta um blóðflokk, enda kom það aldrei til greina af minni hálfu að ég myndi hætta að vera übermensch og fara niður á hans plan.

Og muniði þegar ég sagði að við hefðum fyllt ísskápinn af mat sem við mættum bæði borða?

AUÐVITAÐ ER ÞAÐ BEIKON.

Við keyptum okkur meira að segja beikon ísskáp.

Því vitiði hvað übermensch gera?

Nákvæmlega það sem þeim sýnist.

xoxo
-h

gestapóstur - 5 leiðir að heilbrigðum skilnaði

Sæl h,

Mig langaði að tala um góðar leiðir að heilbrigðum skilnaði.

Flestir þekkja þessar óþægilegu tilfinningar sem hellast yfir mann þegar sambandsslit eiga sér stað.

Sérfræðingar hafa flokkað þær niður í 5 þrep eða hin svokölluðu „skilnaðarþrep“.

Á minni lífsleið hef ég lært ýmsar aðferðir til að auðvelda manni að stíga þessi skref og mig langaði að deila þeim með ykkur frábæru lesendum.

Þrep 1: Sorg

Rétt eins og þegar einhver deyr þá hellist yfir mann sorg. Í rauninni mætti segja að hér sé einnig um dauðsfall að ræða; sambandið deyr. Besta leiðin til að díla við sorgina er tattú og líkamsgötun. Ég hef fengið mér ótal tattú og göt, hér og þar um líkamann. Þau minna mann á að þú lifir aðeins einu sinni og mátt gera hvað sem þú vilt við líkamann þinn. Hér eru mín uppáhalds:

Margar konur sökkva sér í „comfort food“ en það er afskaplega slæm hugmynd. Margar ykkar hafa staðið ykkur að því að gráta fyrir framan spegilinn með Ben&Jerry‘s, ef til vill með vinkonu í símanum.

HÆTTIÐ ÞESSU! Þið verðið feitar og það verður mun erfiðara að taka næsta skrefið:

Skref 2: Gredda

Ef þið eruð í eðlilegu sambandi og stundið eðlilega mikið af kynlífi þá er oft erfitt að hætta allt í einu. Þetta skref tekur parið oft í sameiningu með svokölluðu „break-up sex“. En eins og kom fram má ekki gleyma sér í kaloríunum og verða feit. Hann vill þig ekkert þá.

Aðeins má stunda break-up sex einu sinni eftir að slitið hefur verið samvistum en báðir aðilar þurfa að gera sér fulla grein fyrir því að aðeins er um eitt skipti að ræða. Ég hef eina ljóta sögu af því:

Þetta er Alexander, fyrrverandi kærasti minn sem sagði við mig í miðjum klíðum að þetta væri break-up sex en ekki make-up sex. Ég hellti yfir hann kertavaxi og klóraði ofurlítið í hann. Svo reyndi hann að kæra þetta. Hann var nú meiri rugludallurinn. Lol-krossinn er eftir hann.

Skref 3: Reiði

Þetta er mitt uppáhaldsskref. Hægt er að gera hina og þessa hluti við gamla kærastann og kenna honum um allt. Ég hef til dæmis: Klippt alla vasa úr fötunum hans, eytt öllum mikilvægum skjölum úr tölvunni (þ.á.m. kláminu), kveikt í þeim fötum sem ekki höfðu vasa til að klippa úr, sofið hjá pabba hans, sofið hjá bróður hans, stolið kreditkortinu hans, farið í brjóstastækkun til að sýna honum hverju hann er að missa af, sagt frá hans ljótustu fantasíum og eitt sinn birti ég andlát hans í dánarfregnum Moggans.

Athugið að strákar nota oft leyniorð svo enginn finni klámið þeirra en hér eru nokkur algeng: Porn, pron, p0rn, pr0n, jenna jameson, audrey bitoni, shyla stylez, lisa ann, rachel starr, diamond kitty, nikki benz.

Skref 4: Spólgredda

Þið hafið eflaust heyrt um að vera „spólgraður“ (þekkið það eflaust líka). Það er einmitt þetta skref. Hér dregur vitið sig í hlé og líkaminn tekur völdin. Flestir þekkja hugtakið „rebound“. Rebound er manneskja sem þarf að taka á sig allt það kynferðislega sem og andlega ójafnvægi sem hlaðist hefur upp á meðan þú tekur skrefin 5. Með einu litlu og þýðingarlausu sambandi nærðu bæði botninum og að reisa þig aftur við. Eins og sjá má á skýringarmyndinni hefst uppleiðin hér.

Hvernig á að velja rebound: Fáðu einn notaðan frá vinkonunum því þú verður að fá meðmæli. Þau eru mjög mikilvæg því maðurinn þarf að geta uppfyllt þau skilyrði sem þú setur honum. Til dæmis set ég mörkin mjög hátt í úthaldi, typpastærð og gjafmildi.

Að þessu litla ljóta sambandi loknu geturðu farið að gleyma þessum heilalausa bastarði sem kom þér þangað niður. Þú byrjar að huga aftur að því að ná þér í nýjan:

Skref 5: Endurreisnin

Reistu þig við. Nú er komið að nýjum kærasta. Ef þú ert að lesa þetta hérna á Tískublogginu ættir þú að þekkja „14 leiðir til að grennast“ sem kom út 23.08.’10. Þar má finna heilan helling af góðum ráðum. Mín uppáhalds eru:

5. Ekki borða neitt sem er rautt, grænt eða brúnt á litinn.

7. Neyttu allra máltíða nakin fyrir framan spegil.

13. Aldrei fara södd að sofa.

Það er bara voðalega mikið vit í þeim.

Önnur góð aðferð er að læra nýtt tungumál. Ég lærði til dæmis víetnömsku þegar við Vilhjálmur hættum saman (okkar samband spannst út frá skrefi 3 þegar ég var að gera son hans (og fyrrverandikæróinn minn) afbrýðisaman).

Svo, einn góðan veðurdag, þegar við verðum allar ógeðslega hot og mjóar, finnum við okkar Brad Pitt og ættleiðum börn að eilífu!

Þín, Fanney Mango