stelpur; takmarkaður orðaforði og almennur þekkingarskortur

Hola lovers,

Á föstudaginn las ég svolítið í Fréttablaðinu sem gladdi mig mikið. Það var viðtal við eina kvenkyns íþróttafréttaritarann í sjónvarpi allra landsmanna og fyrirsögnin var „Vil ekki að talað sé við mig eins og stelpu“.

Fyrirsögnin vísar til þess þegar hún nefnir að hún biðji íþróttamenn og þjálfara sem tala „mjúklega“ til hennar eða „nota annan orðaforða“ vinsamlegast um að tala ekki við sig eins og stelpu. Hún og viðmælendur hennar vita (og eru greinilega sammála um) að þekkingarskortur og lítill orðaforði sé hið náttúrulega og eðlilega ástand stelpna.

Þetta er nokkuð sem ég hef lengi vitað og það gleður mig að sjá viðtal við stelpu sem gerir sér grein fyrir þessu líka. Ég er einnig fegin því að hún brýni það jafnt fyrir viðmælendum sínum sem og lesendum blaðsins að „mjúklegur háttur“ sé sá sem almennt beri að nota þegar yrt er á stelpu. Því það er því miður orðið allt of algengt að fólk tali við stelpur eins og þær séu venjulegt fólk og hvessi jafnvel við þær róminn (sem má ekki, því þær eru svo viðkvæmar).

Þetta viðtal er svo sannarlega hressandi mótvægi við annan ófögnuð sem virðist fá að grassera á Rúv þrátt fyrir að ég hafi beinlínis lagt við því blátt bann.

[Já, ég er að tala um Sokkabandið. En engar áhyggjur lovers, þær systur eru með það yfirlýsta markmið að tala við stelpur með „vit í kollinum“, en eins og við vitum öll (og ummæli íþróttafréttakonunnar undirstrika) er þar ekki um auðugan garð að gresja, svo ég býst við því að þátturinn verði sjálfdauður hvað og hverju.]

Áhugasamir geta annars fundið viðtalið við íþróttafréttakonuna í heild sinni hér.

xoxo
-h

Þegar þið sjáið svona fyrirbæri skuluð þið samstundis milda róminn og einfalda orðaforðann, lovers.

af prinsessum og hárumhirðu átta ára stúlkubarna

Hola lovers,

Ekki skil ég hvað kvenrembur eru að kvarta yfir þessum blessaða Prinsessuskóla sem er markaðssettur fyrir átta ára stúlkubörn. Því ég hef áður nefnt að það sé aldrei of snemmt fyrir stúlkur að byrja að huga að útlitinu og velta fyrir sér hvernig þær geti hámarkað útlitsgæði sín (sjá t.d. hér og hér), því þetta er enda hárrétt hjá honum Gunnari Ingvarssyni sem skrifaði athugasemd við fréttina á DV, en hann ritar: „Eins lengi og sögu herma hafa konur notað ýmis ráð til að auka fegurð sína til að gana í augun á kalmönnum. Sumar konur eru reyndar þannig að engin meðul geta gert þær ásjálegar og þær verð feministar.“

Í rauninni finnst mér ekkert eðlilegra en að stúlkubörn langi til að verða prinsessur, enda hafa prinsessur löngum verið táknmynd um kvenlega auðmýkt, fegurð og lítillæti og þær eru í raun holdgervingar alls þess sem konur ættu að vera. Því þær voru sko alls ekki haldnar þessum ranghugmyndum um eigið ágæti sem einkennir því miður margar nútímakonur, enda gerðu þær sér í flestum tilvikum fulla grein fyrir því að þrátt fyrir að deila með þeim erfðaefni, þá væru þær að sjálfsögðu miklu minna hæfar til að að stýra þjóðríkjum en feður þeirra, bræður, frændar og synir, enda erfðust krúnur yfirleitt í beinan karllegg.

Þær gerðu sér heldur engar rómantískar grillur, því hefð var fyrir því að nota þær sem gjaldmiðil í milliríkjasamskiptum og þær voru iðulega seldar í hjónabönd í skiptum fyrir landsvæði og herafla, eða svo karlmennirnir í kringum þær gætu styrkt pólitískt samband ríkja sinna og tryggt sér völd. Þannig settu þær hagsmuni eiginmanna sinna, feðra og föðurlands framar sínum eigin metnaði fyrir lífshamingju, því þær voru hin kvenlega dyggð uppmáluð.

Og þó þær þjáðust oft og tíðum af ýmsum erfðakvillum vegna innræktunar og skyldraæxlunar innan konungsfjölskylda, þá báru þær harm sinn í hljóði, því þær vissu að það að halda völdunum hjá karlmönnunum í ættinni var mikilvægara en það að vera litningagallalaus.

Prinsessur nútímans þurfa heldur ekkert að bisa við að finna sér ævistarf, eða huga að einhverjum „frama“, því það að vera táknmynd kvenlegrar auðmýktar er fullt starf, sem sýnir sig best á því að þeim almúgakonum sem gifta sig inn í konungsfjölskyldur er yfirleitt gert að segja starfi sínu lausu um leið.

Af ofansögðu má sjá að betri fyrirmynd fyrir átta ára stúlkubörn er vandfundin, og ég get satt að segja ekki ímyndað mér neina aðra fyrirmynd sem þær ættu frekar að vilja líkjast.

Ég fagna því einnig innilega að ungum stúlkum sé nú kennd hand- og fótsnyrting, því annars gætu þær verið að nota þessa útlimi til þess að gera eitthvað ógeðslegt einsog að klifra í trjám, sulla í pollum, kasta boltum eða hlaupa. Mér hefur einnig lengi þótt að hárumhirðu átta ára stúlkubarna sé afar ábótavant og því fagna ég því ákaft að einhver ætli að taka að sér að aga þær almennilega og kenna þeim að greiða sér og litgreina jafnframt hvernig litar teygjur þær ættu helst að nota í hárið á sér.

Það eina sem ég setti spurningarmerki við í sambandi við þetta námskeið var að á heimasíðunni kemur fram að þær eigi að taka með sér „holt“ nesti. Í fyrstu hélt ég að þetta væri handvömm síðuhaldara og hún hafi ætlað að slá inn „hollt“ í staðinn, en svo áttaði ég mig á því að auðvitað er henni bara umhugað um að stúlkurnar á námskeiðinu fitni ekki óhóflega og því bendir hún foreldrum á að loftrými skuli vera í nesti þeirra, t.d. rúnstykki sem búið er að fjarlægja miðjuna úr svo skorpan ein er eftir.

Ég vildi næstum því óska þess núna að ég hefði ekki farið í legnám og að ég ætti dóttur til að senda í þennan skóla.

xoxo
-h

Hér er dæmi um konu sem kann að litgreina.

himnaríkið í símaskránni

Hola lovers,

Ég skil ekki þetta fjargviðri yfir saklausu fótósjoppi á símaskránni. Einsog útgefendur hennar hafa sagt þá var tilgangurinn með erótísku nektarmyndinni á kápunni einfaldlega sá að hvetja fólk til að stunda sjálfsfróun og líkamsrækt og borða hollan mat. Og auðvitað dugir þessvegna ekkert að hafa alvöru líkama framan á henni.

Nei, það þarf að vera eitthvað meira en líkami. Það þarf ofurlíkama, eitthvað ídealískt markmið sem allir eiga að stefna að en enginn hefur möguleika á að ná. Því þetta er einsog ef maður dinglar gulrót framan í asna. Hvað gerir hann? Hann eltir. En ef hann nær gulrótinni? Þá borðar hann hana, sest á rassgatið og fer ekki skrefinu lengra.

Eiginlega er líkaminn á myndinni framan á símaskránni einsog himnaríki; Blekking til að fá fólk til að hegða sér betur.

xoxo
-h

samskiptavandræði kvenna

Hola lovers,

Stundum kemst ég ekki hjá því að heyra fréttir, þó ég reyni yfirleitt að forðast þær. Og ég komst ekki hjá því að heyra af franska ólívubóndanum sem var handtekinn í New York um daginn. Ennfremur las ég á einhverju femínistabloggi (sem ég les afþví maður þarf að þekkja óvininn) að fólk talar um að hann hafi nauðgað, eða reynt að nauðga, konu.

Ég vil fá að leiðrétta þennan misskilning.

Það er ekki hægt að nauðga konu, einfaldlega afþví að það er ekki til neitt sem heitir nauðgun. Því þótt það séu viðtekin sannindi að karlmenn eigi að hafa óheftan aðgang að líkömum kvenna öllum stundum og það sé ekkert í heiminum verra en að neita karlmanni um kynlíf, þá hefur þetta orð með einhverjum óskiljanlegum hætti ratað inn í mál okkar (ég hef femínistana grunaða) án þess þó að sá verknaður sem það á að lýsa eigi sér stoð í raunveruleikanum. Orðið nauðgun skipar sér því á bekk með orðum einsog einhyrningur, dreki, hafmeyja og kentár, sem öll eru orð yfir ímynduð fyrirbæri, en hafa þó skotið svo sterkum rótum í menningu okkar í gegnum skáldskap, að flestir telja sig geta borið kennsl á fyrirbærið sem orðið á að lýsa yrði það einhverntímann á vegi þeirra, þó að í raunveruleikanum sé slíka veru hvergi að finna.

Raunveruleikinn.

Túlkun einmana sjómanna á raunveruleikanum.

Ég held nefnilega að fólk rugli saman nauðgun og meintri nauðgun, rétt einsog sjómenn forðum sáu svamlandi sækýr en einmanaleikinn villti þeim sýn svo þeir þóttust sjá limafagra snót stinga sér í gegnum öldurnar og kölluðu hafmeyju. En meint nauðgun er þegar kona misskilur meiningar karlmanns eða meinar honum aðgang að líkama sínum að ósekju. Dæmi um meinta nauðgun er t.d. þegar karl ætlar einfaldlega að hrósa konu svolítið fyrir fagran líkamsvöxt með því að fletta hana klæðum til að skoða hann betur, eða með því að stinga svolítið í hana typpinu, og hún bregst ókvæða við og ætlar að honum hafi gengið eitthvað illt til.

En spyr maður um leyfi áður en maður hrósar fólki? Nei.

Konan misskilur einfaldlega meiningar mannsins og ætlar honum einhvern annan vilja en hið saklausa athæfi lýsir. Konan gerist þannig sek um ætlanarökvillu (e. intentional fallacy) og meinar manninum aðgang að líkama sínum og gerir honum einnig upp ímyndaðar meiningar, og þannig er um meinta nauðgun að ræða.
Þetta er einföld orðsifjafræði, lovers.

En þessar meintu nauðganir geta haft alvarlegar afleiðingar fyrir menn, og ferla þeirra, einsog nýleg dæmi hafa sýnt. Og það er í raun sárara en tárum taki að vandaðir menn skuli geta lent í því að einstæð móðir í Bronx geti tekið það upp hjá sjálfri sér að eyðileggja blómlegan feril þeirra, einfaldlega afþví að hún þjáist af ætlanarökvillu, þannig að einföld samskiptavandræði þeirra eru blásin upp í fjölmiðlum.

Ég tel það sé afar einföld skýring á þessu tiltekna dæmi. Hann er franskur, hún er bandarísk. Þau tala ekki sama tungumálið = samskiptavandræði.

[Og þið sem viljið meina að það sé í alvörunni til eitthvað sem heitir nauðgun; Ég mæli með því að þið prófið að skoða fjölmiðla og athugið hvort þar sé oftar rætt um nauðganir eða meintar nauðganir. Og munið svo að fjölmiðlar endurspegla heiminn einsog hann raunverulega er, en ekki einsog þið viljið að hann sé.]

 

xoxo
-h

bjargvætturinn í gáttinni

Hola lovers,

Þið vitið ekki hvað það fyllir mig mikilli gleði, elsku konur, að fá að benda ykkur á eftirfarandi grein, og það á þessum degi, af öllum dögum!

Því sjá, ég boða ykkur mikinn fögnuð, sem veitast mun öllum lýðnum, því yður er í dag frelsari fæddur, sem heitir Ágúst Halldórsson og skrifar á Bleikt.is. Og að grein hans Flíspeysa = enginn karlmaður, skuli birtast nú á páskum, þegar Jesúm sjálfur fórnaði sér svo við syndararnir gætum óhikað gengið inní guðsríki, er sko alls engin tilviljun.

Flísefni: 100% pólýester - 100% óhamingja

Þið getið rétt ímyndað ykkur gleði mína, þegar ég rakst á greinina á Blogggáttinni, ýtti á linkinn, las og upp rann fyrir mér ljós: Hér er bjargvættur allra kvenna ljóslifandi kominn!

Líktog Jesúm hikaði ekki við að umgangast hórkvendi, holdsveikisjúklinga og farísea, teygir Ágúst fram ástúðlega arma sína til þeirrar allra fyrirlitlegustu í okkar þjóðfélagi; flíspeysuklæddu konunnar. Og í stað þess að dæma hana sýnir Ágúst ást og skilning þegar hann umvandar hana af ákveðni og festu og bendir henni föðurlega á villu síns vegar. Líktog Jesúm vissi forðum, þá veit hann að flíspeysuklædda konan vill í hjarta sínu vel, en sökum hirðuleysis, leti og sjálfsbirgingsháttar þá hefur hún syndgað gegn karlkyninu.
Og syndir flíspeysuklæddu konunnar eru margar:

• Hún málar sig á föstudögum og laugardögum.
• Hún vaknar á sunnudögum.
• Hún skellir sér í íþróttabuxur og flíspeysu.
• Hún lyftir upp hárinu í flýti og setur í teygju.
• Hún klæðir sig jafnvel svona í vinnunni, komist hún upp með það.
• Hún gerir sér ekki grein fyrir því að fegurðin er það fyrsta sem hún fær frá náttúrunni, en fegurðin er einnig það fyrsta náttúran tekur frá henni.
• Hún giftist.
• Hún bætir á sig.
• Hún klæðir sig í íþróttagalla.
• Hún hættir að sjá um sig líkamlega.
• Hún klæðist Cintamani-peysu.
• Hún klæðist bleikum náttbuxum.
• Hún er með töff klippingu.
• Hún undrast að maður hennar taki að sækja á önnur mið.

En afhverju telur Ágúst þessar syndir upp? Afhverju skrifar hann pistilinn? Afhverju leyfir hann syndurunum ekki að hírast flíspeysuklæddum og kokkáluðum í forarvilpru syndar sinnar?

Því Ágústi stendur ekki á sama. Hann vill "koma því á framfæri að það er ekkert samasem merki fyrir konu að þegar hún er annað hvort gift eða trúlofuð að þær megi bæta á sig, klæða sig í íþróttagalla og hætta að sjá um sig."

ÁSJÓNA SYNDARINNAR

Og Ágúst er maður orðsins. Hann hefur unun af því að hlýða á rökfimi og orðaskak jafningja, en hin flíspeysuklædda kona mun alltaf verða undir í rökræðum, og þarmeð svipta hann ánægjunni af því að hlýða á óratoríska snilld, því "kona sem hefur haft sig til hefur mikla yfirburði í samræðum við aðrar konur sem eru ekki eins glæsilegar til fara".

Og afhverju er hin flíspeysuklædda kona fyrirfram dæmd til þess að bera skarðan hlut frá borði í samræðum við kynsystur sínar? Því "ekkert [er] konum eðlislægra en að finna kvenlega veikleika annarra kynsystra sinna og níðast á þeim". Og Ágúst er ennfremur "þeirrar trúar að það sé ekki til grimmara dýr í heiminum en kona þegar hún ætlar að ná sínu fram, hvort svo sem það sé af hefndarhug, deilum eða einbeittum brotavilja".

Pistlinum lýkur Ágúst svo á örlítilli hugvekju, sem mér finnst réttast að deila með ykkur án nokkurra málalenginga af minni hálfu, til að tryggja að orð mín saurgi ekki þann kristaltæra sannleik sem niðurlag hans geymir.

Þessi flíspeysa getur verið þröskuldur þess hvort þú lifir hamingjusömu lífi með fjögurra manna fjölskyldu í Garðabænum eða leigir kjallaraíbúð í Breiðholtinu þar sem þú lifir þínu innihaldslausa lífi nema um helgar þegar þú dustar rykið af kynþokkanum og ferð á veiðar innan um sauðdrukkna einstaklinga.

Látið ekki flíspeysuna skemma líf ykkar.

Svo mörg voru þau orð.

Ég get ekki annað en sagt takk, Ágúst, bjargvættur minn. AMEN.

xoxo
-h

Biflía Tískubloggsins, eða hin nýuppgötvaða gullna regla ástarsambands á milli manns og konu

Hola lovers,

Ég er um þessar mundir að skrifa sambandskaflann* í lífstílsbók minni. (Og mér finnst notabene réttast að upplýsa ykkur um nýjan vinnutitil. Hann er ekki lengur Lífstíllinn: Megranir, tíska, Bob & beikon, heldur ákvað ég í samráði við útgefendur mína að vera ögn óræðari og mínímalískari (því það er í tísku) og núverandi vinnutitill er því einfaldlega Hola, lovers.)

Ég myndi ekki ganga svo langt að segja að sambandskaflinn hafi beinlínis vafist fyrir mér, en flestir vita að sambönd eru flókin. En þau eru jafnframt lífsnauðsynleg öllum sem ætla að koma sér á framfæri og öðlast góða stöðu í lífinu.

Um þau gilda margar, flóknar og óskrifaðar reglur. Mér vitanlega hefur enginn reynt að festa þær niður á blað áður og því er ég sannarlega að vinna frumkvöðlaverk fyrir mannkynið einsog það leggur sig (að ógleymdum mannfræðingum framtíðarinnar (sem munu vafalaust þakka mér óeigingjarnt starf mitt og hafa nafn mitt í hávegum löngu eftir að daga mínir eru taldir (og ef ég verð heppin munu þeir jafnvel nefna gallabuxnategund í höfuðið á mér (einsog þeir gerðu fyrir annan (og síðri) mannfræðing)))) og raunar er það hin mesta hneisa að mér hafi ekki að fyrrabragði verið boðin ritlaun í síðustu úthlutun Launasjóðs íslenskra blogglistamanna.

En í sambandskaflanum fjalla ég einnig töluvert um ástarsambandið á milli manns og konu. Það er víðfemt efni og sannarlega af mörgu að taka. En þarsem ég er ekki að frumsemja efnið, heldur er ég, einsog ég nefndi hér að ofan, að rita niður áður óskrifaðar samfélagsreglur, þá vil ég síður líta á mig sem höfund þessa kafla. Hlutverk mitt er frekar í átt við loftnet sem fangar ósýnilegar bylgjur andrúmsloftsins (sem eru þrátt fyrir allt til staðar, þó þið auðnuleysingjarnir komið ekki auga á þær) og þýðir þær yfir í ómþýða tóna í útvarpstæki; yfir í eitthvað sem jafnvel almúgamaður eða -kona fær skilið.

Eiginlega mætti líta á kaflann sem Biflíuna sjálfa, og mig sem Móses (þó ég hefði aldrei klæðst svona ógeðslegum kufli ótilneydd), en hann fann einmitt steintöflurnar með guðs orði og færði þær niður af fjallinu, og til fólksins. Eða, svo ég noti aðra myndlíkingu (sem þið skiljið kannski betur); Ég er líktog hinn nafnlausi ritari sem festi guðs orð niður á bókfell, svo fólk gæti notið þess um aldir alda.

Það ætti því ekki að koma ykkur á óvart, lesendur kærir, að ég hafi komist að því að sambandskafli minn, líkt og Biflían sjálf, hverfist um eina setningu sem bæði súmmerar upp efni verksins í heild sinni en vísar jafnframt útfyrir sig um leið. Því Biflían, og jafnvel hið kristna siðferði einsog það leggur sig, kristallast í einni setningu; Gullnu reglunni, sjá nánar hér.

Í skrifum mínum hef ég nefnilega komist að því að sambandskafli lífstílsbókar minnar, og hið sambandslega ástarsiðferði á milli karls og konu, kristallast einnig í einni setningu**. Hún er:

Vertu undirgefin, annars verður þú yfirgefin.

xoxo
-h

*Sambandskaflinn er ætlaður konum til aflestrar. Karlmenn þurfa, eðli málsins samkvæmt, aldrei að sýna undirgefni.

**Konur, ekki halda að þessi setning nægi ykkur til að þóknast karlmanninum í lífi ykkar.
Til þess að tryggja farsælt ástarsamband við karlmann þurfið þið að kaupa bókina mína.

söfnunarátak Tískubloggsins

Hola lovers,

Einsog þið vitið öll (eða ættuð að vita (og skammist ykkar ef þið vissuð það ekki)) þá er ég með aðdáendasíðu á Facebook. Í þessum rituðu orðum þá á Tískubloggið nákvæmlega 840 aðdáendur, sem er fyrir neðan allar hellur.

Ég hef velt þessum skorti á aðdáendum mikið fyrir mér og mér er fyrirmunað að skilja hversvegna ég á ekki að minnsta kosti 1.000. Þessvegna ákvað ég, í samstarfi við styrktaraðila síðunnar, að hrinda af stað söfnunarátaki þarsem þið, aðdáendur mínir, safnið fyrir mig fleiri aðdáendum. Og hvað fáið þið í staðinn? Jú, einn hepinn aðdáandi fær að launum heimsendan beikonglaðning og pakka af gæludýrafóðri (ath. að sendingargjald er ekki innifalið og það mun aðdáandinn þurfa að greiða úr eigin vasa).

Það eina sem þið þurfið að gera er að gerast aðdáendur síðunnar (ef þið eruð það ekki þegar), skrifa eitthvað fallegt um Tískubloggið á vegginn og deila síðunni með öllum óvinum ykkar. Einn heppinn aðdáandi verður svo dreginn út og hlýtur ofangreind verðlaun!

Þannig að, allir að klikka hér! Einn tveir og þrjú!

En það fylgja margvíslegir kostir því að vera aðdáendur Tískubloggsins á Facebook. Þið fáið ekki einungis öll heilræðin sem hér eru rituð beint í Facebook-feedið ykkar, heldur má þar oft finna skemmtilegheit og ýmiskonar fróðleik sem ekki ratar hér inn á síðuna. Og ekki síst þá gefst ykkur einstakt tækifæri til að vera þátttakendur í spennandi samfélagi fallegra frumkvöðla sem láta sig málin varða.

Ég tek mér það bessaleyfi að birta hér brot úr óútkominni lífstílsbók minni að forleggjurunum forspurðum, en það er brot úr kaflanum Hegðun, hugsun og framkoma, þarsem sérstakleg er fjallað um Facebook-aðdáendasíður:

Facebook

Það eru bara amatörar sem stofna sér prófílsíðu á Facebook. Rétta leiðin er að stofna sér aðdáendasíðu. Aðdáendasíðan slítur kommúnistafjötrana sem Facebook reynir í sífellu að hneppa notendur í með því að láta fólk vera „vini“. Þetta falska vinahugtak býr þannig til tálsýnina um að öll samskipti þar séu á jafningjagrundvelli, á meðan aðdáaendasíða endurspeglar hinn raunverulega valdastrúktúr. Þar er ég einráð og ræði við aðdáendur mína um helsta áhugamál okkar allra; Mig sjálfa.

xoxo
-h

þegar gæludýrafóður bjargaði ástinni, og mér

Hola lovers,

Hef ég nokkuð sagt ykkur frá því þegar gæludýrafóður bjargaði ástinni, og mér?

Nei?

Jæja, ég geri það seinna. Klukkan er nefnilega orðin margt.

xoxo
-h

brothætt sjálfsmynd karlmanna

Hola lovers,


Ég vona að þið afsakið bloggleysið, en sannleikurinn er sá að ég hef verið iðin við að skrifa lífstílsbókina sem kemur út í haust, og það er bara þannig að þegar maður hefur mikið að gera við að raka sig að neðan, blogga, skoða sig í spegli og skrifa bók þá verður bara eitthvað undan að láta og því miður var það bloggið (afþví ég kann að forgangsraða).

En í lífstílsbókinni fjalla ég einmitt töluvert um brothætta sjálfsmynd karlmanna og varð því glöð þegar ég rakst á þessa grein, því höfundur hennar er á svipuðum slóðum í hugvekju sinni og ég er í minni lífstílsbók.

Því þó karlmenn séu nær undantekningarlaust sterkari, gáfaðri og hæfileikaríkari en kvenfólk, þá eru engu að síður dæmi um það að sjálfsmynd þeirra sé í öfugu hlutfalli við atgervið.

Og þá kemur það í hlut kvenna að taka saman höndum og styrkja hana.

Hún Klara Egilson hittir nefnilega naglann á höfuðið í grein sinni þegar hún skrifar: „Þú mátt aldrei vera sterkari en hann. Það gerir bara lítið úr manninum.“

Eiginlega er það sárara en tárum taki að hún finni sig knúna til að leggja áherslu á þessa staðreynd sem ætti að vera viðtekin sannindi, en ætli það að hún telji þörf á því að taka þetta sérstaklega fram sýni ekki bara að enn er rík ástæða til að brýna þetta fyrir ungum og óreyndum konum sem hafa ekki fengið nægilega gott uppeldi (og við þurfum að horfast í augu við þá nöturlegu staðreynd að því miður eru til stúlkubörn sem eru aldar upp af geðsjúkum einstaklingum sem innræta þeim annan og verri hugsunarhátt (en ég bið ykkur að hafa í huga að ekki er við stúlkurnar sjálfar að sakast, heldur foreldra þeirra (og að vissu leyti samfélagið (og þar með okkur sjálf, fyrir að láta þennan ósóma sem femínisminn er viðgangast (þannig að lítið í eigin barm, áður en þið dæmið))))).

En styrkur felst í ýmsu, s.s. ósérhlífni, hæfileikum, heiðarleika, hárri stöðu, gáfnafari, kímnigáfu og svo mætti lengi telja. Það er því óhætt að slá því föstu að í greininni hafi Klara ekki eingöngu átt við líkamlega yfirburði og því má heimfæra tilvitnunina í Klöru yfir á flest allt sem jákvætt má telja í fari manneskju.

Ég finn mig knúna til að leggjast á sveif með Klöru og brýna eftirfarandi fyrir kynsystrum mínum, og sérstaklega saklausum fórnarlömbum kvenrembunnar (femínismans):

Konur skulu ávallt gæta þess að vera ekki gáfaðri, hæfileikaríkari, heiðarlegri, fyndnari eða hærra settari en karlmenn í kringum þær, og fyrir alla muni skulu þær forðast að vera með hærri laun en þeir.

Því það gerir bara lítið úr manninum.

xoxo
-h

Leggðu þitt af mörkum fyrir þjóð þína og sængaðu hjá pólitíkus

Hola lovers,

Hérna er pistill sem ég skrifaði fyrir Lýðskrum í síðustu viku.

***

Þegar ég var beðin að skrifa pistil fyrir pólitískt þenkjandi vefrit voru fyrstu viðbrögð mín þau að ég yrði að sjálfsögðu að harðneita. Því einsog þið vitið þá er ég besti tísku- og lífstílsbloggari sem Ísland hefur alið (og held úti besta megrunar-, lífstíls- og tískubloggi sem ritað hefur verið á íslenskri tungu á), og þið vitið væntanlega líka að það er bara ljótt og leiðinlegt fólk sem fer útí pólitík, og ástæðan fyrir því að þetta fólk leitar í stjórnmál er að stórum hluta sú að þau geta ekki fengið neina alvöru vinnu annarsstaðar.

En skrif mín eru einungis samboðin þeim sem eru jafn æðislegir og ég sjálf, og innsæi mitt og næmleg framsetning ættu því lítið erindi við pólitíkusa og þeirra senditíkur.

Ég hafði því afráðið að afþakka boðið, þegar ég fékk vitrun. Það gerðist nefnilega einn daginn þegar var að raka mig að neðan að það var einsog það kviknaði á peru og mér datt í hug að auðvitað ætti ég að reyna að gera eitthvað fyrir alla þessa pólitíkusa og þeirra senditíkur.
Auðvitað ætti ég að reyna að hjálpa þessu ólánsama fólki sem hafði leiðst útá refilstigu stjórnmála einfaldlega vegna þess að sökum óheppilegs útlits og skorts á atgervi voru þeim allar aðrar bjargir bannaðir. Því við eigum að hjálpa aumingjunum, frekar en að fyrirlíta þá fyrir að vera veikgeðja og minni máttar.

Ég fór því að velta fyrir mér hvað væri mögulega hægt að gera til að hjálpa pólitíkusum að vinna sig útúr öngstræti stjórnmálanna, endurhæfa þá og hjálpa þeim að öðlast sjálfstraust til reyna fyrir sér á hinum almenna vinnumarkaði.
En til þess varð ég að komast að rót vandans.

Ég hef kynnt mér kvenrembur (femínista) þónokkuð vel, en það eru ljótar, reiðar og loðnar konur sem geta aldrei verið ánægðar með neitt sem þær fá, sjá karlrembudrauga í öllum hornum, rífast, hafa ekki húmor og vaða fram með offorsi og frekju í fjölmiðlum, og ekki síst á internetinu.

Ítarlegar rannsóknir hafa verið gerðar á því hversvegna kvenrembur (femínistar) trana sér fram með þessum hætti, og rannsakendur hafa allir komist að sömu niðurstöðunni; Ástæðan fyrir því að þær haga sér svona er einfaldlega sú að það vill enginn ríða þeim.
Og þarsem ástundun kynlífs er tímafrek iðja í lífi allra eðlilegra einstaklinga þá reyna þær að fylla uppí tómarúmið í lífi sínu með þessum annarlega hætti sem ég lýsti hér að ofan, og fá um leið útrás fyrir reiði sína á öllum þeim karlmönnum sem hunsa þær kynferðislega og meina þeim aðgang að líkömum sínum.

Og í raun eru stjórnmálamenn ekki svo ólíkir kvenrembum (femínistum). Þeir eru upp til hópa ófríðir, ósáttir við núverandi ástand, vilja breyta samfélaginu, sjá pólitíska andstæðingadrauga í hverju horni, eru alltaf að rífast og vaða einnig fram með offorsi og frekju í flestum fjölmiðlum sem þeir komast í, auk þess sem stjórnmálamenn hafa verið að færa sig þónokkuð uppá skaftið í netheimum undanfarið og eru flestir komnir með eigið blogg eða jafnvel heilu vefmiðlana.

Af framansögðu má því berlega sjá að rannsóknir á kvenrembum (femínistum) hljóta einnig að gilda um pólitíkusa og um leið er óhætt að draga þá ályktun að ástæðan fyrir því að þeir leiddust útí stjórnmál sé einfaldlega sú að enginn vildi sofa hjá þeim.

Það er því tími til kominn að við, hin íslenska þjóð, tökum höndum saman og hjálpum þessum illa riðnu pólitíkusum.

Tískubloggið biður ykkur því vinsamlegast að hugsa um almannaheill og sýna stuðning ykkur í verki.

xoxo
-h

konur, hamingjusamir menn og falleg heimili

Hola lovers,

Einsog þið eflaust vitið er komin nýr vefur í loftið sem þjónar hagsmunum og áhugasviði ykkar, nefnilega Bleikt.is - Vefur fyrir drottningar. (Þið munið kannski að ég stakk raunar uppá því við ritstjórann að hún nefndi vefinn frekar beislitað.is eða gratt.is, til að koma í veg fyrir að hann yrði bendlaður við kvenrembu (feminísma), en því miður tók hún þær ábendingar mínar ekki til greina, og ég efa ekki að vefurinn væri mun farsælli ef hún hefði gert það. En það þýðir ekki að gráta það, þarsem þetta er hennar missir, ekki minn, þó mér þyki þetta að sjálfsögu miður, aðdáendur kærir.)

Það er þó nokkuð mikið af efni inni á þessum vef og ég verð að játa að ég hef ekki getað kynnt mér það allt til hlítar, þar sem ég á svolítið erfitt með að lesa svona bleika heimasíðu (hugrenningatengslin við kvenremburnar, þið vitið) og að auki eru þau greinarkorn sem ég hef rekist á þarna svo meitluð, hárbeitt og þungmelt að ég á hreinlega í erfiðleikum með að krafsa mig í gegnum þau.

En þó eru tvær greinar sem ég las og líkaði vel.

Önnur þeirra er eftir hana Hlín mína og heitir „6 ráð handa þreyttum, útivinnandi konum“ og hin er viðtal við kvennaljómann Svein Andra.

Í báðum greinum er tæpt á konum og skyldu þeirra við heimilið og heimilisstörfin.

Hlín kemur með góðar ráðleggingar til giftra, útivinnandi mæðra, og bendir réttilega á að flestar þeirra eigi í erfiðleikum með að halda fullkomið heimili og vinna úti. Hún biður konur að gleyma ekki hvers vegna þær eru á annað borð útivinnandi:
„Rannsóknir sýna að konur fara til vinnu af sömu ástæðum og menn. Það snýst ekki bara um fjárhagslegt sjálfstæði eða að nauðsynlegt er að vera í launaðri vinnu til þess að geta sett mat á borðið. Konur fara til vinnu til þess að vera persónulega fullnægðar, það að vinna veldur því að þær finna til sjálfstæðis, auk þess sem það gefur þeim ákveðna stöðu í samfélaginu og tækifæri til þess að umgangast annað fólk. Konur finna tilgang, áskoranir og möguleika í að þróa starfsferill sinn veldur því að þeim líður vel með sjálfar sig.“

Hún nefnir einnig að flestar þeirra hafi óskað þess að eiga „eiginkonu, eða töfrabarnfóstru sem myndi taka til, ganga frá þvottinum, fá börnin til þess að hætta að rífast, versla í matinn, borga reikningana og undirbúa kvöldmat, allt án þess að blása úr nös.“
Og ég verð að viðurkenna að ég hef oft horft á kærastann og óhreyft uppvaskið í vaskinum og óskað þess að fjölkvæni væri löglegt á Íslandi, því þá væri líf mitt mikið auðveldara og skemmtilegra og ég gæti annaðhvort einbeitt mér að vinnunni eða þrifum.

Því gleður það mig að sjónarmið mitt og Pjattrófanna um að karlmönnum sé einfaldega ekki eðlislægt að þrífa, þvo þvott, elda matinn og sjá um börnin, fái nú frekari hljómgrunn á einni af vinsælustu síðum landsins, og rennir þessi pistill Hlínar enn frekari stoðum undir þá kenningu mína að allar mæður séu í raun einstæðar, því þegar kemur að því að halda heimili og ala upp börn eru karlmenn sannarlega verri en enginn. Ef skoðanir okkar hljóta nægilegan hljómgrunn, þá hlýtur það að vera tímaspursmál hvenær stjórnvöld átta sig á því að það er heillavænlegast fyrir alla að leyfa fjölkvæni hér á landi. Það yrðu allir hamingjusamari, og heimili landans hreinni.

Það er mikilvægt að halda heimili og hafa það fallegt og einsog Hlín segir: „Við vitum allar að dagur (sic) húsmóður er aldrei lokið“. Hlín biður konur þó að setja sig í spor eiginmanna sinna og gleyma ekki að sinna þeim, þó heimilisamstrið kalli, því „bæði börnin þín og maður myndu taka hamingjusama mömmu í óskipulögðu heimili fram yfir óánægða mömmu í heimili sem gæti ekki verið fullkomnara.“

Sveinn Andri tekur í sama streng og biður þrifa- og puntóðar konur vinsamlegast um að taka tillit til karlmanna. Hann segir: „Margt í fari kvenna getur verið bæði kostur og ókostur. Auðvitað er það kostur hversu umhugað þeim er að hafa heimilið fínt og börnin vel til höfð, en að sama skapi er það ókostur að þurfa alltaf að vera að blanda karlmanninum inn í þetta.“

Þannig að kæru konur, vinsamlegast sýnið mönnum ykkar þá tillitsemi að halda heimilinu hreinu án þess að vera alltaf að þrífa. Eða, ef þið ráðið hreinlega ekki við þrifnaðarþörfina þá skuluð þið sýna þeim þá lágmarkskurteisi að standa ekki í því þegar þeir sjá til. Þið getið gert það á nóttunni eða þegar karlmaðurinn bregður sér af bæ til að gera einhverja merkilegri hluti.

Að auki ættu allar konur/kærustur með sjálfsvirðingu að fara reglulega naktar með bjór og samloku til manna sinna til að tilkynna að leikurinn í enska boltanum sé byrjaður og spyrja þá hvað þá langar að gera í leikhléi.

Sveinn Andri veit hvað hann syngur. Það er engin tilviljun að hann er ógiftur og eftirsóttasti piparsveinn landsins.

xoxo
-h

svona græðir Tískubloggið peninga!

Hola lovers,

Þið vitið eflaust flest að Tobba Marínós var ein helsta fyrirmynd mín í lífinu og bloggið hennar var raunar ein af ástæðum þess að ég stofnaði mitt eigið. En eftir að ég komst að því að hún var að reyna að bregða fyrir Tískubloggið fæti þá hætti hún að vera ædolið mitt.

En þó ég fegin vildi hætta að lesa bloggið hennar geri ég það ekki, því það er mikilvægt að fylgjast með samkeppnisaðilum sínum og stela góðum hugmyndum frá þeim þegar maður getur.

Einsog alþjóð veit þá sagði Tobba starfi sínu á Séð & heyrt nýverið lausu og hefur hafið störf sem kynningarfulltrúi Skjás eins. Bloggið hennar endurspeglar þessa flutninga hennar í starfi því hún hefur hafið lúmska auglýsingaherferð á blogginu þarsem hún kynnir dagskrá vetrarins. Sem dæmi mætti nefna þessar færslur hér og hér.

Þó hún sé ekki lengur fyrirmynd mín í lífinu verð ég að játa að mér finnst þetta býsna góð hugmynd hjá henni. Ég er alltaf að leita leiða til að koma auglýsingum að á bloggi mínu svo ég geti loksins farið að græða peninga á þessum skrifum, og ég held að hér séu miklir möguleikar.

Ég bar þetta undir styrktaraðila síðunnar og honum leist prýðilega á hugmynd mína og samþykkti að borga mér með gæludýrafóðri að andvirði sautjánhundruð króna ef mér tækist að lauma auglýsingu að lesendum mínum án þess að þeir gerðu sér grein fyrir því að þeir væru í raun að lesa auglýsingu.

Þar sem ég hef ekki reynt svo hárfín kænskubrögð í skrifum mínum áður ákvað ég að gefa styrktaraðila síðunnar afslátt, eða tvenn skrif fyrir ein.

Verði ykkur að góðu.

***

Nammi namm!

#1

Jahérna hér lovers! 

Þetta er ótrúlegt gæludýrafóður sem ég rakst á nýverið. Það er svo bragðmikið, stökkt og bráðnar í munni. 

Það er einsog humar fyrir ferfætlinga!

(Nema þeim finnst humar betri)

#2

Lovers,

Ég hef verið veik fyrir gæludýrafóðri síðan ég bjó í Stavanger og uppgötvaði hvursu dásamlegt það er í raun. Það er bragðmikið og ljúffengt án þess að þykjast vera eitthvað, svona svolítið einsog heimilisleg (og ódýr) kæfa. 

Þar sem ég er byrjuð að herða sultarólina fyrir jólin þá finnst mér óútskýranlega gott að kaupa gæludýrafóður. Það er einfaldlega miklu ódýrara en mannafæði og svo er það einstaklega umhverfisvænt líka, því í gæludýrafóðrinu er úrgangur dýraafurða sem annars yrði hent.

Verum góð við umhverfið og pyngjuna!

Borðum gæludýrafóður.

...jiiii hvernig ætli það sé?

***

xoxo

-h

þá er þetta komið á hreint, þakka ykkur fyrir

Hola lovers,

Mikið var ég ánægð að lesa þessa grein, því hún rennir enn frekari stoðum undir þá kenningu sem ég hef lengi haft um vináttusambönd temmilega aðlaðandi gagnkynhneigðra karla og kvenna; Þau eru ekki til!

Aldrei í veraldarsögunni hafa karl og kona geta verið vinir, nema annað (eða helst bæði) séu feit, náskyld, samkynhneigð eða eigi við einhverskonar fötlun að stríða. Greinarhöfundur vitnar í ekki ómerkara fólk en sálfræðinga- og geðlæknastéttirnar einsog þær leggja sig, og svo veitir hún hugsanlegum andmælendum sínum náðarhöggið með því að vitna í Sex and the City, biblíu okkar og komandi kynslóða.

En ástæðan fyrir því að karlar og konur geta ekki verið vinir eru einfaldlega sú að „strákurinn verður frústreraður yfir því að ná aldrei lengra, þora aldrei að segja neitt og þess vegna getið þið ekki verið “vinir” lengur.“

Greinarhöfundur bendir réttilega á að einu mögulegu afsakanirnar fyrir því að eiga vin af gagnstæðu kyni sé ef téður vinur er „ættingi, samkynhneigður eða með 50 aukakíló“. Ég myndi þó persónulega bæta „fötlun“ við listann.

En greinin útlistar annars af miklu listfengi ástæðuna fyrir því að ég hef alltaf krafist þess að þyngdar- og hæðarmæla persónulega allt kvenfólk sem kærastinn umgengst, og ef þær fá lægri BMI-stuðul en 30, þá set ég blátt bann við því að hann umgangist þær. Ef þær aftur á móti standast þyngdarkröfur mínar þá fletti ég þeim og kærastanum upp í Íslendingabók og geng úr skugga  um að þær séu skyldar honum í a.m.k. 4. ættlið. Auk þess bið ég þær að leggja fram nýlegt örorkumat sem sýnir að þær séu 30% öryrkjar hið minnsta.

Hið sama gildir um vinnufélaga af gagnstæðu kyni. Karlar og konur geta einfaldlega ekki unnið saman með góðu móti, nema þau stundi saman kynlíf í hjáverkum. Þið sjáið hvernig fór fyrir ABBA, um leið og þau urðu bara „vinir“.

Ykkur er  heillavænlegast að hafa þetta í huga, lesendur kærir, í lífsins ólgusjó.

xoxo
-h

Dagur íslenskrar tungu

Hola lovers og til hamingju með daginn!

Það er í tísku að tala íslensku, ekki láta neinn segja ykkur annað.

xoxo
-h

svo satt

Klikkið hér.

xoxo
-h